📚O synu czy synie?
Ostatnio usłyszałam, że dwie osoby rozmawiały o synie. Nie o synu, lecz o synie właśnie. Jak sądzicie, czy to poprawna forma?
Odmiana tego słowa wygląda tak:
| PRZYPADKI | LICZBA POJEDYNCZA | LICZBA MNOGA |
| Mianownik (kto? co?) |
syn | synowie |
| Dopełniacz (kogo? czego?) |
syna | synów |
| Celownik (komu? czemu?) |
synowi | synom |
| Biernik (kogo? co?) |
syna | synów |
| Narzędnik (kim? czym?) |
synem | synami |
| Miejscownik (o kim? o czym?) |
synu | synach |
| Wołacz (o!) | synu | synowie |
I jest to jedyna słuszna odmiana. Dlaczego więc niektórzy mówią synie, a także panie czy domie zamiast synu, panu, domu? Końcówka -e dla rzeczowników twardotematowych jest jak najbardziej naturalna (mamy przecież dyplomie, kranie czy płynie), jednak w wypadku syna, domu i pana ważne jest kryterium historyczne. Końcówka -u jest archaiczna i występuje w rzeczownikach prasłowiańskich. No i te 3 rzeczowniki właśnie do takich należą 😉
Spodobał Ci się mój wpis?