Przymioty przymiotnika

Przymiotnik to odmienna cz臋艣膰 mowy, odpowiadaj膮ca na pytania:

  • jaki? jaka? jakie?
  • kt贸ry? kt贸ra? kt贸re?
  • czyj? czyja? czyje?

Przymiotnik oznacza w艂a艣ciwo艣ci, przedmiot贸w, os贸b, zwierz膮t, poj臋膰. Jest okre艣leniem rzeczownika i mo偶e wskazywa膰 na takie cechy rzeczownika jak: kszta艂t, wielko艣膰, kolor, materia艂.

Przymiotnik odmienia si臋 przez przypadki, liczby i rodzaje.

W zdaniu przymiotnik mo偶e by膰:

  • przydawk膮, np. Dobry pi艂karz strzeli艂 dwie bramki.
  • podmiotem, np. Najlepszy wygra艂.
  • orzecznikiem w orzeczeniu imiennym, np. Ksi膮偶ka jest ciekawa.
  • dope艂nieniem, np. Agnieszka zobaczy艂a wysokich.

Przymiotniki maj膮 3 stopnie:

  • r贸wny, np. 艂adna,
  • wy偶szy, np. 艂adniejsza,
  • najwy偶szy, np. naj艂adniejsza.

Stopniowanie mo偶e by膰:

  • proste
    • regularne, np. silny, silniejszy, najsilniejszy,
    • nieregularne, np. z艂y, gorszy, najgorszy,
  • opisowe (stosowane do d艂u偶szych przymiotnik贸w, przymiotnik贸w, kt贸rych wymowa w stopniowaniu prostym by艂aby niemo偶liwa, a nawet do imies艂ow贸w), np. pomara艅czowy, bardziej pomara艅czowy, najbardziej pomara艅czowy.

Przymiotniki tworz膮 z rzeczownikami zwi膮zki zgody, to znaczy, 偶e dopasowuj膮 si臋 do rzeczownika pod wzgl臋dem liczby, rodzaju, przypadka i formy gramatycznej, np. ma艂y (M, l. pojedyncza, r. m臋ski) dom (M, l. pojedyncza, r. m臋ski).

Polub Edytorni臋 na Facebooku 馃檪
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes