Purysta to człowiek, który nie lubi zapożyczeń (czyli barbarzyńskich słów :-), uważa, że szpecą one język (choć tak naprawdę nierzadko wzbogacają…) i dąży do nieskazitelności językowej. Wszystkim purystom życzę powodzenia, a poniżej rodzaje zapożyczeń: cytaty – pisownia, brzmienie i znaczenie takie samo jak w języku obcym, np. kurator, okey, zapożyczenia całkowite (przyswojone) – brzmienie i…
W moim przypadku ta zasada również obowiązuje. Staram się bardzo, by podane przeze mnie informacje były rzetelne, prawdziwe i nie łamały praw autorskich. Być może jednak zdarzy mi się popełnić gdzieś błąd w myśl zasady, że człowiek nie wie wszystkiego i uczy się całe życie (np. dziś się dowiedziałam, że nie jestem nysanką, tylko nysianką…
No dobrze, ale jaka akcja? Akcja jako działanie? Akcja w walce, bitwie? Akcja w opowiadaniu? Akcja w sporcie? Na planie filmowym? A może na giełdzie? Słowo akcja to przykład wyrazu polisemicznego (wieloznacznego). O tym, o jakiej akcji mowa, decyduje kontekst zdania (lub zdań). Inne słowa polisemiczne: zamek, klucz.
nie, tym razem nie w gospodarce (choć temat dofinansowań jest zapewne fascynujący ;-). Innowacje występują również w związkach frazeologicznych i mogą mieć charakter: uzupełniający – zapożyczenia z języków obcych (np. rusycyzmy i germanizmy) czy gwar środowiskowych (np. kopnąć kalendarz pochodzi ze świata przestępczego, podnieść poprzeczkę – z języka sportowego)
Ładna definicja związków frazeologicznych brzmi: „ogół połączeń wyrazowych występujących w danym języku i funkcjonujących jako całość znaczeniowa” (J. Pol, Repetytorium z języka polskiego). Prościej – związki wyrazowe, których znaczenie nie wynika z wyrazów (np. drzeć koty) lub jeden z wyrazów ma znaczenie osobliwe (np. w wyrażeniu lewe papiery słowo lewe jest z gwary więziennej).
