Na wyższych poziomach języka polskiego (od B2) trzeba już znać bezosobowe (nieosobowe) formy czasowników. Ten wpis porządkuje informacje gramatyczne.
I Bezosobowych form czasownika zakończonych na „-no” „-to” używamy jako substytutu (formy zastępczej) czasu przeszłego, kiedy:
1) Tego typu zachowanie jest typowe dla dużych grup ludzi, powszechne – wszyscy lub prawie wszyscy to robili, np. Wczoraj na ulicach rozmawiano tylko o przedwczorajszym meczu.
2) Nie jesteśmy w stanie powiedzieć, kto dokładnie wykonał tę czynność, np. W Polsce samochody osobowe produkowano już przed II Wojną Światową.
3) To nie ma znaczenia, kto wykonał tę czynność, np. W czasie zimy na boisko szkolne wylewano wodę i tworzono lodowisko dla dzieci.
4) Nie chcemy powiedzieć, kto wykonał tę czynność, np.
Wczoraj w Warszawie podpisano nową umowę handlową z Włochami.
Mówiono mi, że pana firma nie chce podpisać tego kontraktu.
Formy te tworzymy zależnie od zakończenia bezokolicznika.
1) -ać -ać + -no = -ano
czytać + -no = czytano napisać + -no = napisano zapytać + -no = zapytano
2) -eć -eć + -ano = -ano
zrozumieć + -ano = zrozumiano chcieć + -ano= chciano widzieć + -ano = widziano
3) -yć -yć + -ono = -ono
liczyć + -ono = liczono pomnożyć + -ono = pomnożono stworzyć + -ono = stworzono
4) -ić -ić + -ono = -ono (-cić, -dzić, -lić)
-ić + -ono = -iono
podzielić + -ono = podzielono urodzić + -ono = urodzono zapłacić + -ono = zapłacono
mówić + -ono = mówiono obronić + -ono = obroniono naprawić + -ono = naprawiono
5) -ąć -ąć + -ęto /-ięto = -ęto /-ięto
wziąć + -ęto = wzięto zacząć + -ęto = zaczęto zamknąć + -ięto = zamknięto
6) krótkie zakończone na -ić, -yć, -uć -ć + -to = -to
pić + -to = pito myć + -to = myto truć + -to = truto bić + -to = bito
wypić + -to = wypito umyć + -to = umyto otruć + -to = otruto zabić + -to = zabito
odkryć – odkryto
UWAGA!
nosić – noszono wozić – wożono kłaść – kładziono nieść – niesiono
prosić – proszono zagrozić – zagrożono jeść – jedzono
II Mamy też formy nieosobowe z zaimkiem się. Tworzymy je przez dodanie „się” do czasownika w 3. osobie liczby pojedynczej, np.:
– czytać: czyta się / czytało się / będzie się czytało / będzie się czytać
– zbudować: zbudowało się / zbuduje się
Można ich także używać w trybie przypuszczającym: czytałoby się, zbudowałoby się.
Dzisiaj czyta się mało gazet. W przyszłości będzie się ich czytało jeszcze mniej.
Dawniej czytało się więcej gazet. Gdyby nie pojawiła się prasa elektroniczna, czytałoby się więcej gazet.
Spodobał Ci się mój wpis? 
