Serafin czy seraf?

Miałam z tym problem, zwłaszcza że w Słowniku języka polskiego istnieje tylko słowo serafin.

Ale zag┼é─Öbi┼éam si─Ö w temat i wysz┼éo, ┼╝e dawno temu prawid┼éow─ů wersj─ů by┼é seraf i serafy. Ko┼äc├│wka -in, kt├│ra przyros┼éa do serafa, pochodzi z hebrajskiego i oznacza liczb─Ö mnog─ů. I st─ůd mamy dzi┼Ť serafin (l. pojedyncza) oraz serafini (l. mnoga). To samo dotkn─Ö┼éo cheruba (cherubina), ale ten anio┼é wyst─Öpuje w S┼éowniku w obu wersjach.

Przy okazji serafa i cheruba pozna┼éam zjawisko depluralizacji (odmnogowienia), czyli s┼é├│w, kt├│re w obcych j─Özykach oznaczaj─ů liczb─Ö mnog─ů, a w polskim zosta┼éy przyj─Öte jako liczba pojedyncza i do kt├│rych dok┼éadamy nasze rodzime ko┼äc├│wki.

Przykładów odmnogowienia w języku polskim jest sporo: Eksimos, keks, albinos, delikates, frazes, mores, pugilares, ekslibris, omnibus, bandos, hajduk, komandos, komiks, marines, notes, fotos, drops, Hindus, slums, skunks.

Zainteresowanych tematem odsyłam do dłuższego artykułu prof. Jana Miodka.

Polub Edytorni─Ö na Facebooku ­čÖé
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes