Rzecz o rzeczowniku

Rzeczownik to cz─Ö┼Ť─ç mowy, odpowiada na pytanie: kto? co?

Rzeczowniki dziel─ů si─Ö na:

  • w┼éasne, np. Warszawa, Ziemia, Dawid,
  • pospolite, np. miasto, planeta, cz┼éowiek,
  • ┼╝ywotne, np. cz┼éowiek, pies,
  • nie┼╝ywotne, np. klawiatura, o┼é├│wek.

Rzeczowniki oznaczaj─ů:

  • przedmioty, np. klawiatura,
  • miejsca, np. ksi─Ögarnia,
  • osoby, np. kobieta,
  • zwierz─Öta, np. kot,
  • ro┼Ťliny, np. kaktus,
  • poj─Öcia, np. z┼éo,
  • czynno┼Ťci, np. my┼Ťlenie,
  • cechy, np. uprzejmo┼Ť─ç.

Rzeczowniki odmieniaj─ů si─Ö przez przypadki i liczby (pojedyncza, mnoga).

Odmian─Ö przez przypadki fachowo nazywamy deklinacj─ů :-).

Rzeczowniki wyst─Öpuj─ů w liczbie pojedynczej w 3 rodzajach:

  • m─Öskim:
    • naturalnym, np. ten ch┼éopiec,
    • gramatycznym, np. ten dom,
  • ┼╝e┼äskim:
    • naturalnym, np. ta ksi─Ögarnia,
    • gramatycznym, np. ta dziewczyna,
  • nijakim:
    • naturalnym, np. to dziecko,
    • gramatycznym, np. to pole.

Rzeczowniki wyst─Öpuj─ů w liczbie mnogiej w 2 rodzajach:

  • m─Öskoosobowym, np. ci m─Ö┼╝czy┼║ni, kominiarze,
  • niem─Öskoosobowym, np. te domy. samochody.

I na koniec, czym w zdaniu mo┼╝e by─ç rzeczownik:

  • podmiotem, np. Agnieszka zrobi┼éa ┼Ťniadanie.
  • przydawk─ů, np. Pan Kleks jest znany dzieciom.
  • orzecznikiem (w orzeczeniu imiennym), np. Jurek zosta┼é lekarzem.
  • dope┼énieniem, np. Dzi┼Ť umyj─Ö samoch├│d.
  • okolicznikiem, np. Przyjad─Ö noc─ů.
Polub Edytorni─Ö na Facebooku ­čÖé
4.00 avg. rating (85% score) - 1 vote